Feminadomi.pl - książkoholiczka, podróżująca z dzieckiem matka, kobieta dbająca o zdrowie i urodę: Kristin Hannah

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kristin Hannah. Pokaż wszystkie posty

maja 15, 2023

Magiczna chwila - Kristin Hannah

Wzruszająca opowieść o miłości do skrzywdzonego dziecka. napisana przez Kristin Hannah, uwielbianą na całym świecie autorkę powieści „Słowik“ oraz „Zimowy ogród“.

Pewnego jesiennego dnia mieszkańców Rain Valley elektryzuje wiadomość o znalezieniu w parku dziwnego dziecka. Emocje sięgają zenitu, a plotki nie milkną, ponieważ okazuje się, że z kilkuletnią przerażoną dziewczynką nie sposób nawiązać kontaktu.

Kim jest dziecko i jak przetrwało samo w leśnej głuszy?

Czy siostrze pani komendant, psychiatrze Julii Cates, która wskutek fatalnego zbiegu okoliczności traci pacjentów i wraca do rodzinnego miasteczka leczyć swoje rany, uda się stworzyć więź z dzieckiem?

Czy odnaleziona dziewczynka pokona strach i znów zaufa ludziom?

"Magiczna chwila" to powieść, która mnie rozczarowała. Ze wszystkich książek autorki uważam ją za najsłabszą, choć miała jeden z najciekawszych pomysłów na fabułę. Gdzie w takim razie pojawił się błąd? Co poszło nie tak?

Najciekawszy w "Magicznej chwili" był wątek główny, czyli pojawienie się w miasteczku małej, dzikiej dziewczynki, którą zajęła się psychiatra, Julia Cates, będąca akurat po trudnym doświadczeniu zakończonym zwycięstwem na sali sądowej i przegranej w sercu. Julia wraz z komendantką próbują rozwikłać zagadkę pochodzenia dziewczynki, która nie mówiąc jest dla nich wyzwaniem, które pokochują. Śledzimy więc postępy leczenia oraz postępy dochodzenia w śledztwie. Z wielkim zainteresowaniem i ciekawością pochłaniałam ten wątek.

To co mnie męczyło i powodowało szybsze nie tyle czytanie, co przerzucanie kartek to drętwy, naciągany i przewidywalny wątek miłosny... a właściwie dwa takie wątki. Przy tak ciekawym motywie głównym romans mogła sobie autorka darować, albo wpleść go tak by nie raził. Tutaj zdecydowanie mi przeszkadzał. Drugim elementem, który mi nie pasował były wtrącenia 'magiczne', w stylu powieści "Święta z kardynałem" (inny tytuł: "Boże narodzenie w Lost River") Fannie Flagg. Tam jednak miało to swój urok, niezaprzeczalnie wpasowało się w fabułę, a u Hannah było po prostu dziwnym wątkiem, nie pasującym do prób logicznego i naukowego opisywania 'dzikiego dziecka'.

Obserwowanie zachowania dziewczynki, próby otworzenia jej, metody pracy psychiatry, rodząca się między nimi relacja były dla mnie bardzo ciekawe i żałuję, że autorka przeplata je niepotrzebnymi wątkami, które wnoszą jedynie przeciąganie i przegadywanie fabuły. Wiem jednak, że wielu osobom powieść ta bardzo się podobała, więc pozostawiam jej odbiór Waszej indywidualnej ocenie. Dla mnie 5/10.

Inne książki autorki:

"Zimowy ogród"

"Nocna droga"

listopada 13, 2022

Zimowy ogród - Kristin Hannah

Czasem wystarczy otworzyć drzwi do przeszłości matki, aby odnaleźć swoją przyszłość.

Meredith i Nina Whitson są tak różne, jak tylko różne mogą być siostry. Jedna została w domu, zajmuje się dziećmi i rodzinną firmą; druga wyruszyła w świat i została słynną fotoreporterką. Kiedy ukochany ojciec ciężko zachoruje, obie siostry wraz nieakceptującą córek Anyą Whitson znajdą się przy nim. Nawet w tak ciężkich chwilach, matka jest wobec nich zimna i obojętna. Ojciec przed śmiercią wymusza na niej obietnicę: żona ma opowiedzieć córkom bajkę, którą zaczęła wiele lat temu i nigdy nie skończyła. Tym razem ma dokończyć.

Opowieść, którą usłyszą od matki, okaże się zaskakująca. Jest to historia wielkiej, wieloletniej miłości, która zaczęła się w mroźnym Leningradzie czasów drugiej wojny światowej, a finał znajdzie na współczesnej Alasce. Nina wręcz obsesyjnie chce poznać prawdę i to ona zmusza matkę i siostrę do wyprawy w przeszłość. Na jaw wyjdą sekrety które wstrząsną całą rodziną.

Muszę przyznać, że ta książka mnie bardzo pozytywnie rozczarowała. Kristin Hannah to amerykanka, więc z góry założyłam, że przedstawiona przez nią historia będzie upiększoną bajką. Niestety, obecnie powstaje multum książek, rozgrywających się w czasie II wojny światowej, które mitologizują ten czas. Nadają mu magii, odzierając ofiary z traum, przedstawiając historię piękniejszą niż była w rzeczywistości. Kristin Hannah również w pewnym momencie 'łamie się', ale jednak większość jej historii jest naprawdę przejmująca i przerażająco prawdziwa.

Powieść "Zimowy ogród" to historia Anji Whitson - zimnej, nieczułej matki, ale szczerze kochającej żony. Śmierć męża a ojca Niny i Meredith oraz obietnica, jaką każda z nich mu składa sprawia, że te trzy kobiety zaczynają ze sobą rozmawiać. Punktem wyjścia jest bajka, którą od wczesnego dzieciństwa opowiada Anja swoim córkom.

W zasadzie mamy tutaj trzy różne historie, trzech różnych bohaterek, które toczą się wokół tej najważniejszej, tej, która może zmienić postrzeganie matki przez córki. To na niej skupiły się wszystkie moje emocje i uczucia. To ona powodowała, że nie mogłam odłożyć książki, chociaż w pewnym momencie domyśliłam się, co skrywa bajka starszej kobiety. To co mnie uwierało podczas czytania to ignorancja amerykanek. Nie znały historii. Nie wiedziały, że było takie miasto jak Leningrad, nie słyszały o czystkach itd. - jest to przykre, bo prawdziwe.

Kristin Hannah napisała naprawdę przejmującą historię. Opis życia w odciętym od świata Leningradzie, w którym narodziła się miłość, i w której zdarzyło się wiele śmierci była naprawdę przejmująca, brutalnie prawdziwa. Ileż razy moje oczy się zaszkliły to nie zliczę. To nie był byle jaki dramat, historia jakich wiele, ale prawdziwa odsłona wojny i życia w Rosji. Dramatyczne losy bohaterów były dramatyczne, bo były 'prawdziwe'. Tak w tym czasie żyli mieszkańcy Rosji. Nie ma koloryzowania, dostajemy pięścią między oczy. Tutaj miłość nie jest czczą gadaniną to są czyny i decyzje, które łamią serca.

Dawno nie czytałam historii, która by mnie tak wciągnęła i tak sponiewierała. I chociaż autorka polukrowała swoją historię, dodała męskim bohaterom cechy idealnych bytów, to jednak nie zmienia to mojej oceny. Polecam zaopatrzyć się w chusteczki i CZYTAĆ.

Inne książki autorki:

"Magiczna chwila"

"Nocna droga"

lipca 20, 2020

Nocna droga - Kristin Hannah

Kristin Hannah to autorka, którą od dłuższego czasu chciałam przeczytać. Wspaniałe, niezwykle zachęcające recenzje "Słowika" sprawiły, że autorka znalazła się na moim celowniku. Jak to jednak w życiu bywa, dopiero niedawno i to przypadkiem jedna z książek Kristin wpadła w moje ręce. Nie był to "Słowik", a "Nocna droga". I absolutnie nie żałuję ani minuty spędzonej z tą opowieścią. Parę książek mnie ostatnio wciągnęło, ale jednak ta je przebiła. Nie mogłam położyć się spać, bo nie byłam w stanie odłożyć czytanej historii. Być może było tak dlatego, że sama jestem matką, a być może ta książka była po prostu tak świetnie napisana.

Życie każdej matki składa się z trudnych wyborów…

Przez osiemnaście lat Jude Farraday stawiała potrzeby dzieci ponad własne i było warto: bliźniaki Mia i Zach wyrosły na parę bystrych szczęśliwych nastolatków. Kiedy do niewielkiej zżytej społeczności wprowadza się Lexi Baill - dziewczyna, która ma za sobą trudne dzieciństwo i bolesną przeszłość - Jude nie kryje radości. Lexi szybko zaprzyjaźnia się z Mią, a kiedy Zach zakochuje się w Lexi, cała trójka staje się nierozłączna.

Jude zawsze robiła wszystko, by uchronić dzieci przed niebezpieczeństwem. Pewnej letniej nocy jej najgorsze lęki się urzeczywistniają. Jedna feralna decyzja raz na zawsze odmienia losy nastolatków. Rodzina Farradayów staje przed najcięższą próbą, a Lexi traci wszystko, na co długo pracowała. Bohaterowie będą musieli stawić czoła konsekwencjom albo znaleźć siłę, by… przebaczyć.

***

Czy istnieją granice przebaczenia? Czy można wybaczyć śmierć dziecka? Czy po tragedii można powrócić do normalnego życia? Jak żyć, gdy jego sens został nam odebrany?

Kristin Hannah zadaje czytelnikowi trudne pytania, tworząc bohaterów, z których każdy zasługuje na współczucie. Nie ma tu tak naprawdę czarnych charakterów. Żadna wina nie jest przesądzona. Szkoda każdego z nich. Jude Farraday to matka idealna, która spełnia się w swojej roli, która bywa nadopiekuńcza, bo bardzo kocha swoje dzieci. Mię i Zacha - jej dzieci - poznajemy gdy są jeszcze nastolatkami. Bliźniacy, którzy zawsze mogą na siebie liczyć, dzieci prawie tak idealne jak ich matka. W tę piękną, zgraną rodzinę zostaje włączona Lexi. Młoda wartościowa dziewczyna, mocno dotknięta przez los. Sierota, przygarnięta przez siostrę babci, zaprzyjaźnia się z Mią. Więzi między rodziną Farradayów, a Lexi zacieśniają się gdy Lexi i Zach zostają parą.

Utrata dziecka to mój największy koszmar. Czytanie o tym, gdy słowa płynące z książki są tak prawdziwe, tak autentycznie emocjonalne jest trudne. W moich oczach przez wiele stron stały łzy żalu i ... współczucia. Współczucia gdyż osoba, która została obwiniona była bohaterem pozytywnym. Czytając "Nocną drogę" musimy zmierzyć się ze śmiercią, żałobą, współczuciem, złością. Autorka, każe swoim bohaterom żyć dalej, ale co i rusz rzuca im kłody pod nogi, zwłaszcza jedna z postaci jest przez nią mocno doświadczana. Podobała mi się relacja jaka łączyła Jude z jej dziećmi, podobała mi się postać męża, który większość powieści stał z boku. Był godną pozazdroszczenia prawdziwą opoką, bardzo dobrze przez autorkę wykreowaną.

Z perspektywy kochającej matki ta książka jest bardzo trudna w odbiorze. Urzeczywistnia, w niezwykle realistyczny sposób, nasz - matek - największy koszmar. Nie napiszę niczego więcej, gdyż bardzo łatwo byłoby zdradzić za wiele. Czy książka ma jakieś wady? Mogłabym się przyczepić do naiwnego(?) zakończenia. Zapewne wielu czytelników może je uznać za pójście po najmniejszej linii oporu. Ja nie będę się czepiała, mnie usatysfakcjonowało.

Dzięki realistycznemu podejściu do wydarzeń, umiejętności przekazywania uczuć, emocji i myśli bohaterów, nie można przejść obok tej książki obojętnie. Polecam!
Ocena: 8/10