Drugi Legion - Richard Schwartz

października 27, 2018

Drugi Legion - Richard Schwartz

Zapewne wielu z Was powie, że nie lubi fantastyki i nawet nie przeczyta całej dzisiejszej recenzji. Rozumiem to, ale "powiem" Wam jedno. Dla tej książki warto zmienić swoje nastawienie. To jest fantastyka inna niż wszystkie. Ona wymyka się zasadom i regułom rządzącym - jak mi się wydawało - tym gatunkiem. Pierwszy tom Tajemnic Askiru to była kryminalna fantastyka ze świetnie budowanym napięciem, tajemnicami, które skrywał każdy z bohaterów, ze świetnie nakreślonym światem przedstawionym, od którego trudno było się oderwać. Drugi tom nie tylko dorównał pierwszemu, on go przeskoczył! Richard Schwartz zrobił to, co potrafi naprawdę niewielu pisarzy, napisał kolejny ciąg wydarzeń jeszcze ciekawiej, na dodatek pozostawiając czytelnika (mnie) z jeszcze większym niedosytem niż po pierwszym tomie. A to - wierzcie mi - zdarza się tak rzadko, że nawet nie pamiętam, kiedy ostatnio mi się przytrafiło. 

W "Drugim Legionie" ponownie spotykamy się z grupką osób, która utknęła w gospodzie podczas niespotykanej wcześniej śnieżycy, a  którzy po przygodach opisanych w "Pierwszym rogu" stali się sobie bliżsi. Paru bohaterów już nie ma, za to pojawili się kolejni. W tym tomie mamy okazję bliżej poznać niektóre postacie, zgłębić relacje ich łączące oraz poznać nowe, które także odegrają ważną rolę. Moje serce ponownie skradła Zokora, mroczna elfka, której sposób bycia, 'poczucie humoru', całkowicie mnie kupiło. Trzeba przyznać autorowi, że bardzo się rozwinął w drugim tomie. Opisy są barwniejsze, zwroty akcji naprawdę nieoczekiwane, a dawka humoru idealnie wymierzona.

Do gospody Pod Głowomłotem trafia tajemniczy wędrowiec z zapomnianego królestwa Askiru. Opowiada o rozbiciu dawnego mocarstwa i objaśnia pół-elfce Leandrze i wojownikowi Havaldowi funkcjonowanie magicznych wrót. Havald, Leandra i gromadka ich towarzyszy wyruszają na poszukiwania portalu, by przenieść się do Askiru. Tam mają szukać pomocy, ale też ostrzec mieszkańców przed najeźdźcą, brutalnym władcą Thalaku. Nie wiedzą, że po piętach depcze im już wróg. Zamiast w Askirze śmiałkowie lądują jednak w pustynnym Besarajnie, królestwie, w którym czyhają na nich nowe niebezpieczeństwa i polityczne intrygi.
Drugi tom cyklu fantasy Tajemnica Askiru ponownie zadziwia napięciem i ładunkiem emocji. High fantasy na najwyższym poziomie!
 

Motywem przewodnim "Drugiego Legionu" jest podróż do Askiru, w którym Leandra, Havald i pozostali towarzysze mają nadzieję znaleźć pomoc w walce z brutalnym władcą Thalaku. Uzbrojeni w kamienie i nowo nabytą wiedzę postanawiają za pomocą portalu przenieść się do Askiru by na Radzie prosić władców o pomoc w powstrzymaniu Thalaku. Zamiast w upragnionym Askirze trafiają jednak do Besarajnu, królestwa na pustyni, w którym intryga ściele się gęsto, napięcie nie maleje, a zwroty akcji nie pozwalają oderwać się od książki. Autor znalazł jednak w powieści miejsce na spokojniejsze momenty. Mamy tu filozoficzne rozmowy, opowieści o życiu poszczególnych bohaterów, malowniczo przedstawiane krajobrazy - aż ma się nieodparte wrażenia uczestniczenia w akcji. A wszystko to jest odpowiednio dozowane, nie nudzi a wciąga. Mam wrażenie, że Richard Schwartz trochę się "wyluzował" pisząc "Drugi Legion". Zdecydowanie więcej tu humoru i zabawnych tekstów. To co najbardziej raziło mnie w pierwszym tomie (nieprzekonująca relacja Leandra i Havalda), tutaj już się nie powtórzyła. Autor położył nacisk na innych bohaterów i zdecydowanie wyszło to na korzyść powieści. Pisarz potrafił nadać każdej z postaci unikalne cechy i historię, których poznanie było ciekawe i urozmaicało całą historię.

Mimo, iż książka ma ponad 500 stron nie dłużyła mi się ani przez chwilę.

Podsumowanie: Ja, Femina domi, uroczyście oświadczam, iż Richard Schwart udowodnił mi, iż drugi tom nie musi psuć dobrego wrażenia pierwszej części. Ba! Drugim tomem i jego zakończeniem jeszcze bardziej rozbudził moją ciekawość - CHCĘ WIĘCEJ! ... Jednym słowem: POLECAM ;) 

Ocena: 9/10

TOM 1 - Pierwszy róg

Read more »

#Remont. Hidra Gris, czyli patchwork w łazience

października 24, 2018

#Remont. Hidra Gris, czyli patchwork w łazience

Odkąd postanowiłam przeprowadzić remont mieszkania jedna rzecz była dla mnie pewna - płytki marokańskie na podłodze w łazience. Gdy wspomnę, że wcześniej miałam białe kafle, na których widać było każdy paproszek, włosek to na pewno mnie zrozumiecie ;) Ponadto taka nietypowa, dość odważna podłoga świetnie współgra z białymi płytkami na ścianie, co do których też nie miałam żadnych wątpliwości. Łazienka jest malutka napaćkanie jej kolorami na pewno by jej dobrze nie zrobiło. Jedynym problemem jaki napotkałam na swojej drodze był sam ich wybór. Przejrzałam wszystkie możliwe sklepy, inspiracje, zdjęcia. Pinterest był obejrzany wzdłuż i wszerz, bo samych płytek w sklepach internetowych jest nawet sporo, ale większość zdjęć pokazuje ich niewielki fragment. Dzisiaj chciałabym pokazać Wam te, które sama wybrałam i te, które po prostu mi się podobały i były łatwo dostępne stacjonarnie czy też internetowo. Takie moje top 3. Jednym z kryteriów, które płytki musiały spełniać była ich dostępność stacjonarna. Nie chciałam niemiłej niespodziani, że wszystkie przychodzą rozbite, trzeba wymieniać itp. Dlatego...

Read more »

Dziecko wspomnień - Steena Holmes

października 20, 2018

Dziecko wspomnień - Steena Holmes

Brian jest zachwycony, gdy dowiaduje się, że jego żona Diana jest w ciąży. Pora na dziecko nie jest jednak najlepsza – Diana właśnie otrzymała awans w pracy, a Brian musi jechać do Londynu pomóc przy otwieraniu nowego biura.

Rok później Diana nie potrafi sobie wyobrazić życia bez swej pięknej córeczki Grace. Bije się z myślami, czy wracać do pracy – tak niechętnie zostawia dziewczynkę samą. Sprawy komplikuje to, że Brian musiał zostać w Londynie na dłużej, niż wcześniej przewidywali. Kiedy Diana zaczyna zauważać dziwne zachowanie najbliższych, uświadamia sobie, że nie wszystko jest takie, jakie się wydaje. Czyżby chodziło o straszne, niewyjaśnione do tej pory zdarzenia z przeszłości?

"Dziecko wspomnień" opowiada o młodym małżeństwie, które dowiaduje się, że będą mieli dziecko. Jak w życiu, z jednej strony cieszą się tym faktem, a z drugiej nachodzą ich refleksje, czy to właściwy czas. Ich kariery nabierają tempa, Diana awansuje, Brian zostaje oddelegowany do pomocy przy otwieraniu nowego biura w Londynie. Małżonkowie są ludźmi szczęśliwymi, potrafiącymi czerpać radość z bycia ze sobą, spełniania swoich marzeń, wiadomość o ciąży nie jest więc tym czego się w tej chwili spodziewali. A przynajmniej dla Diany. Brian zdaje się czerpać z nowej roli dużo większą satysfakcję. Niestety musi wyjechać, obiecując oczywiście, że wróci jeszcze przed rozwiązaniem. Oczywiście - nie wraca. 

Zachowanie Diany, jej ostrożność, niepewność ma powiązanie z jej matką i zdarzeniem z przeszłości. Mimo braku męża, z pomocą opiekunki zajmuje się swoja ukochaną córeczką Grace, która zupełnie zmienia jej nastawienie do życia, pracy. Córeczka staje się jej oczkiem w głowie, którego nie potrafi nawet na chwilę zostawić. Cały czas zastanawia się dlaczego Brian nie daje znaku życia, nie kontaktuje się z nimi. Nie potrafi tego zrozumieć, tęskni za nim, czeka, a wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy...

"Dziecko wspomnień" czytałam chwilę po "Bezdomnej" i można znaleźć w nich pewne analogie. Zdecydowanie lepiej wypada tu jednak powieść Steeny Holmes. Autorka doskonale potrafi kreować rzeczywistość, przekazywać emocje, budować napięcie. Wciąga nas w świat rzeczywisty, opisuje przeszłość, nie tracąc przy tym tempa. Książkę czyta się, nie mogąc się od niej oderwać. Odkrywanie kolejnych stron to prawdziwa czytelnicza przyjemność. 

Szokiem więc jest dla nas ostatni rozdział. SZOK SZOK SZOK. Odwrót o 180 st. Wydarzenia przybierają zupełnie inny obrót. Wszystko nagle staje się jasne, ale czytając wcześniejsze rozdziały zupełnie nie można się tego domyślić. Umiejętność takiego wstrząśnienia czytelnikiem, tak dobrego prowadzenia fabuły to jednak rzadkość. Tutaj autorce się udało. Byłam (i cały czas jestem) pod ogromnym wrażeniem. 

Podsumowanie: Powieść Steeny Holmes wyzwala różne, wręcz skrajne emocje. Trudno na jednym czytelniczym posiedzeniu przebrnąć przez kolejne rozdziały, a jednak ciężko w ogóle się od nich oderwać. "Dziecko wspomnień" to karuzela emocji, świetne połączenie powieści obyczajowej z psychologiczną. Z pewnością sięgnę po inne książki autorki.

Ocena 8,5/10   

Read more »

"Bezdomna"

października 13, 2018

"Bezdomna"

"Bezdomna" zaczyna się jak najlepszy film - trzęsieniem ziemi, a ściślej rzecz ujmując próbą samobójstwa. Bohaterem, a właściwie bohaterką, która zdecydowała się na taki dramatyczny krok jest tytułowa bezdomna. Kobieta z ironicznym poczuciem humoru, której na drodze do spełnienia stanął ... kot. 

Katarzyna Michalak nie bawi się w subtelności, nie owija w bawełnę, nie ciągnie opowieści, próbując wyjaśnić po co i dlaczego, tylko od razu wrzuca nas w sam środek akcji. To mi się podoba. Nie ma czasu na oddech, bo już od pierwszej strony nie możemy się oderwać od książki. Na wyjaśnienia przyszedł czas później.

Read more »

Ugly Love - Colleen Hoover

października 10, 2018

Ugly Love - Colleen Hoover

Istnieją pisarze i pisarki, których książki, czy nawet jedna przeczytana przez nas książka powoduje, że na następne czekamy z niezwykłą niecierpliwością, których powieści - wcześniejsze, czy kolejne - gdy tylko staną nam na drodze, bierzemy w ciemno. Trafiają wprost do naszego serca, zapadają w pamięć, czujemy, że czas spędzony na lekturze nie poszedł na marne i jednocześnie rozbudził nadzieję, że kolejne tytuły opatrzone tym nazwiskiem również nie zawiodą. No i zonk.

Pierwsze spotkanie z Colleen Hoover ("9 November") było emocjonujące, zaskakujące, przejmujące, prawdziwe. Historia niesztampowa, ze świetnie wykreowanymi bohaterami, wspaniałą umiejętnością oddawania ich emocji i uczuć. Bardzo liczyłam na to, że i kolejne spotkanie z pisarką będzie pozytywnym przeżyciem i ponownie dostarczy niesamowitych emocji. "Ugly Love" na moim ulubionym portalu Lubimy czytać ma wysoką ocenę - 8. Jak dla mnie zupełnie to niezrozumiałe i z pewnością ją zaniżę.

Read more »

Październik

października 04, 2018

Październik

Kto nie lubi października? Pytanie przewrotne bo ja luuubię bardzo. Piękne, tańczące, kolorowe liście wśród których spacer po parku staje się magiczny, kasztany i żołędzie, których zbieranie nigdy się nie nudzi, kałuże, których przemierzanie to prawdziwa frajda.... Jednym słowem: jesień - Uwielbiam.

Read more »