Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Aleksandra Rumin. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Aleksandra Rumin. Pokaż wszystkie posty
Zbrodnia po polsku - Aleksandra Rumin

grudnia 17, 2020

Zbrodnia po polsku - Aleksandra Rumin

Na mieszkańców Warszawy pada blady strach, ponieważ na ulicach stolicy grasuje zabójca, który za cel obrał sobie młode kobiety.

Jego tropem podąża kiepsko opłacany, ale niezwykle dzielny kwiat polskiej policji. Członkowie specjalnej grupy dochodzeniowej, na czele ze steranym życiem komisarzem, który zasłynął schwytaniem aż trzech seryjnych morderców, harują dzień i noc, by powstrzymać niebezpiecznego maniaka. Mogą liczyć na pomoc szkolonego za granicą profilera, wschodzącej gwiazdy polskiej prokuratury, rzeszy ekspertów, a nawet hierarchów kościelnych oraz samego ministra spraw wewnętrznych i administracji, ale dochodzenie, niestety, stoi w miejscu. Kiedy w wyniku przecieku wychodzą na jaw drastyczne szczegóły zbrodni, rozpętuje się medialna burza, a "góra" domaga się natychmiastowych wyników. Czy niestrudzonym stołecznym policjantom uda się złapać zwyrodnialca, zanim życie straci kolejna niewinna kobieta?


Aleksandra Rumin to autorka, która 'kupiła' mnie swoją debiutancką książką "Zbrodnia i Karaś". Tak dobrze, jak przy niej dawno się nie bawiłam. Najlepsza komedia kryminalna od czasów Joanny Chmielewskiej. Chyba więc się nie dziwicie, że z wielkimi oczekiwaniami wypatrywałam każdej kolejnej. Na szczęście mimo różnych minusów książki były warte czekania. 

20.11 premierę miała najnowsza komedia kryminalna autorki, czyli "Zbrodnia po polsku". Zanim przejdę do fabuły, chciałam zwrócić Waszą uwagę na okładkę. Genialna, przykuwająca uwagę, świetnie pasująca do pozostałych książek Rumin. Nie da się nie zwrócić na nią uwagi. Gratuluję grafikowi bo ta i pozostałe to jedne z lepszych okładek na naszym polskim rynku. A przechodząc już do treści...

„Jak każdy pracownik budżetówki, nienawidził poniedziałków. Właściwie nie znosił też wtorków, nie przepadał za środami, pałał niechęcią do czwartków i z bliżej nieokreślonych powodów nie cierpiał piątków, ale tych przeklętych poniedziałków nienawidził w szczególności.”

Autorka, tym razem, na warsztat wzięła polską policję. Głównym bohaterem jest więc mężczyzna w średnim wieku, komisarz, as specjalnej grupy dochodzeniowej, który bardzo chciałby już odejść na emeryturę, ale niestety brakuje mu jeszcze jakiś 30 lat. Zmęczony życiem - rozwód, problemy wychowawcze z córką, kiepska płaca, nie ułatwiają mu egzystencji. Mimo kilku poważnych sukcesów, (z przypadku), nie czuje satysfakcji z wykonywanego zawodu. I taki styrany życiem, z kolejnym odrzuconym wnioskiem o emeryturę, dostaje następne zadanie: musi znaleźć zabójcę młodych kobiet, który nazywa siebie 'polskim patriotą'. Aleksandra Rumin dość brutalnie obchodzi się z polską policją, dostaje się właściwie wszystkim, aż muszę przyznać, że wzbierała się we mnie litość na tych biedaków. Co ciekawe, tym razem autorka postawiła również na brutalniejsze niż dotychczas zbrodnie i opisy zbrodni, które poprzedzały tortury, (specyficzne dodajmy).

Bohaterowie, jak zwykle są bardzo wyraziści i pokazani w mocno krzywym zwierciadle. Od razu uprzedzam, że jak nie lubicie satyry i groteski to lepiej po komedie kryminalne pani Rumin nie sięgajcie. To jest specyficzny humor i nie każdemu przypadnie do gustu. Mnie bawi. Poszukiwania 'prawdziwego patrioty', który do torturowania swoich ofiar używał nawet Zenona Martyniuka, policjant, któremu sukcesy wychodziły przypadkiem, a wpadki na spotkaniach z dziennikarzami były nie do pozazdroszczenia, zagadka, która mnie zaskoczyła to niewątpliwe walory najnowszej powieści Aleksandry Rumin. I chociaż nie wszystkie 'gagi' były śmieszne - niektóre, miałam wrażenie, były tworzone za bardzo na siłę, to jednak całość zgrabnie się ułożyła i spędziłam z nią bardzo przyjemne dwa wieczory. 

Nie była to książka lepsza niż jej poprzedniczki, można jednak powiedzieć, że utrzymała poziom. Pokazanie rzeczywistości w mocno przerysowanej, ale jakby nie patrzeć, trafnej formie do mnie przemówiło. Minusem niektóre sytuacje (dosłownie kilka), które były bardziej głupie niż śmieszne, stworzone na siłę i to czuć, można też wyłapać fragmenty książki, które są nużące. Niemniej polskość i jej atrybuty - pola maków, bociany, disco polo - zostały bardzo dobrze wykorzystane, a zagadka kryminalna godna dobrego kryminału :)
Tak więc ocena to:
-7/10    

Lubicie komedie kryminalne?
Konkurs na Instagramie

marca 11, 2020

Konkurs na Instagramie

Zapraszam serdecznie na mój Instagram, na którym ruszył dzisiaj konkurs z 2 książkami Aleksandry Rumin do wygrania.
"Zbrodnia na blokowisku" to świetna komedia kryminalna, którą szczerze polecam.


Zbrodnia na blokowisku - Aleksandra Rumin

marca 06, 2020

Zbrodnia na blokowisku - Aleksandra Rumin

Skompromitowany dziennikarz Piotr Kasztelan, który zasłynął (nieumyślnym!) przejechaniem gwiazdy muzyki pop Florelii, wraca do korzeni i podejmuje pracę w lokalnej gazecie – „Bielańczyku"". Czas upływa mu na tropieniu dzielnicowych sensacji, aż pewnego dnia na jego drodze staje właściciel wydawnictwa Złota Rybka. Ze znanych tylko sobie powodów Kasztelan morduje Dagmara Homoncika, spychając go z mostku nad Potokiem Bielańskim. Kiedy wydawca kona w potwornych męczarniach, mieszkańcy okolicznych bloków siedzą przed telewizorami, bo mecz z Somalią (ostatecznie przegrany 0:11) rozgrywa właśnie uwielbiana przez wszystkich reprezentacja Polski w piłce nożnej. Brak świadków, brak motywu, brak dowodów przestępstwa. Wydaje się, że tym razem potworna zbrodnia ujdzie Piotrowi na sucho, gdy pod drzwi redakcji zostaje podrzucony anonimowy list. Na kartce papieru ktoś nabazgrał tylko trzy słowa.
Trzy słowa i przecinek: „Wiem, co zrobiłeś”. 


Aleksandra Rumin to stosunkowo nowa postać na polskim rynku. Wydała do tej pory trzy powieści z gatunku komedii kryminalnych. Jej debiutancka książka "Zbrodnia i karaś", szturmem podbiła moje serce, pozostawiając po sobie łzy śmiechu. Brawurowa akcja i specyficzne, satyryczne poczucie humoru, któremu autorka daje upust w każdej swojej powieści to zdecydowanie moje klimaty. Mimo, iż poziom absurdu w "Zbrodni po irlandzku" ocierał się już o granicę dopuszczalności to i tak zdobył moją przychylność. Z wielką przyjemnością sięgnęłam po trzecią książkę autorki, także ze zbrodnią w tytule. Tym razem Aleksandra Rumin skupiła się na typowym polskim blokowisku.

Głównym bohaterem jest Piotr Kasztelan, dziennikarz lokalnej gazety, który sławę zdobył nieumyślnym potrąceniem celebrytki Florelli. Lubiany przez sąsiadów - za wyjątkiem dozorcy, wzbudzający szacunek nawet w postrachu okolicy - uczennicy Marysi, człowiek, na którego mieszkańcy Bielan zawsze mogą liczyć. I nagle ten porządny, dobry sąsiad, ukochany wnuk morduje właściciela wydawnictwa. Niestety, okazuje się, że nie była to zbrodnia doskonała. Pojawia się szantażysta... Jeżeli myślicie, że akcja będzie toczyła się wokół zbrodni i szantażu to jesteście w błędzie. Autorka bardziej niż na zbrodni skupiła się na sprawach społecznych. Mamy więc pisarza - nędzarza, sypiającego po ławkach i budkach telefonicznych, mamy sprawę wojen regionalnych między mieszkańcami Bielan i Bemowa, mamy poruszony temat polskiej służby zdrowia i władzy jaką mają dziennikarze. A to wszystko okraszone cudownie satyrycznym i absurdalnym poczuciem humoru. Jednak to, co mnie najbardziej ujęło w trzeciej książce Aleksandry Rumin to prześmiewcze podejście do wydawnictw, czytelników i książek niezbyt wysokich lotów, ale uwielbianych przez czytelniczki. Wszystko to po raz kolejny stworzyło prześmiewczy, ale celny obraz polskiego społeczeństwa.

Aleksandra Rumin po raz kolejny pokazała ogromny dystans i poczucie humoru, któremu nic nie mogę zarzucić. Czytając stworzoną przez nią historię świetnie się bawiłam. Polubiłam to przerysowane spojrzenie na rzeczywistość i społeczeństwo oraz absurd sytuacyjny. Żonglując żartem sytuacyjnym i słownym stworzyła na wskroś absurdalną, ale jakże rzeczywistą fabułę. Przerysowanie rzeczywistości do granic możliwości, tak w skrócie można określić "Zbrodnię na blokowisku", którą Wam szczerze POLECAM!
Ocena: 8/10    


Inne książki Aleksandry Rumin:
5 tytułów, które na pewno przeczytam. Premiery luty/marzec

lutego 18, 2020

5 tytułów, które na pewno przeczytam. Premiery luty/marzec

W przerwie między jedną, a drugą recenzją postanowiłam podzielić się z Wami moją topką tytułów, na które czekam, i które chcę przeczytać. Książki, które prezentuję to premiery - luty/marzec. Kolejność wg daty premiery.


1. Bez zobowiązań, Paulina Wysocka-Morawiec, Wydawnictwo Jaguar
Premiera 12.02

Barwna i wyrazista, pełna napięcia opowieść o poszukiwaniu miłości. Dla miłośniczek książek Mony Kasten. Poznany przypadkowo mężczyzna… Emocje, których nie można poskromić…

Sytuacja, jakich wiele – dziewczyna przyjeżdża na studia do dużego miasta. W akademiku dzieli pokój ze współlokatorką. Do stypendium dorabia pracą w pubie. Ma przyjaciół, ale nie chce angażować się w żaden związek, nauczona gorzkim doświadczeniem. Gorzkim i… strasznym. Przypadkiem na imprezie w klubie studenckim poznaje chłopaka. Jest trochę starszy niż ona i bardzo pewny siebie. Nie bawi się w subtelności, zwłaszcza że iskrzy między nimi od samego początku.



Ona, po zastanowieniu, składa mu pewną propozycję.
On się zgadza na nietypową umowę. 
Jednak życie toczy się drogami, których nie sposób przewidzieć i w jakimś momencie sytuacja wymyka się spod kontroli…
Zbrodnia po irlandzku - Aleksandra Rumin

sierpnia 09, 2019

Zbrodnia po irlandzku - Aleksandra Rumin

Aleksandra Rumin to autorka, która niezwykle pozytywnie zaskoczyła mnie swoją debiutancką powieścią "Zbrodnia i Karaś". Trafna satyra na życie akademickie wywołała u mnie prawdziwy i szczery śmiech, który nie schodził z mej twarzy praktycznie do ostatniej strony. Z wielką ciekawością i ogromną nadzieją na kolejną dawkę absurdu, zamkniętą w dowcipnej powieści, zagłębiłam się w lekturę "Zbrodni po irlandzku".


Egzotyczne wycieczki to niebezpieczne hobby. Co roku kilkuset spragnionych wrażeń Polaków ginie podczas wakacyjnych wojaży. Dlatego nikogo nie dziwi, że nieszczęścia dotykają również uczestników wyprawy do Irlandii z biurem podróży „Hej Wakacje”. Nikogo poza pilotem wycieczki, którego męczy przeczucie, że coś tu nie gra. Tomasz Waciak nie ma jednak czasu na dochodzenia, bo musi się użerać z irlandzką pogodą, roszczeniową starszą panią, ciągłymi zmianami programu, zatruciami pokarmowymi i nieprzepartą ochotą, żeby strzelić sobie drinka. Albo trzy.

Gdy szef biura podroży Hej Wakacje, przemianowanego przez nieznanych sprawców na Gej wakacje proponuje pilotowi wycieczek - Tomkowi - objęcie pieczą nowo wprowadzonego kierunku, ten nie jest zachwycony. Niepijący od kilku ... dni alkoholu ma uzasadnione obawy, iż podroż do Irlandii może pokrzyżować mu plany w kwestii pozostania w trzeźwości. Nie wie jednak, że wycieczka ta przyniesie mu dużo więcej zmartwień. Szmaragdowa przygoda - to wycieczka objazdowa po Irlandii dla osób, które wygrały konkurs organizowany przez ww. biuro podróży. Niestety sam zamysł podroży nie zainteresował żadnych potencjalnych klientów, stąd powstał pomysł by wysłać na nią nieznanych sobie ludzi, wybranych w drodze losowania. Osoby te wygrywały voucher na wakacje, a właściciel starał się, by wykorzystały go na wycieczkę po Irlandii. W ten sposób współ-podróżnikami zostali: starsza dama, Baronowa Raszpla, postrach wszystkich i wszędzie; młoda dama z nieodgadnioną toną makijażu na twarzy i niezobowiązującym ubiorem, psycholog, biznesmen, majętny synek mamusi itd. Dziesięć nieznających się wcześniej osób, które razem miały odkrywać piękno Irlandii. Niestety jej piękno trudno było dostrzec przez deszcz, mgłę i dewastację Polaków. Problemy pogodowo-wycieczkowe przerwane zostały przez śmierć jednego z uczestników wyprawy...


Aleksandra Rumin w "Zbrodni po irlandzku" bazuje na absurdzie. Jeżeli nie lubicie śmiać się z siebie, przeszkadza Wam czytanie powieści, która pokazuje nas Polaków bardzo stereotypowo to ta powieść nie jest dla Was. Wydarzenia dzieją się trochę na zasadzie skeczu; jest śmiesznie, jest ciekawie, ale po pewnym czasie robi się męcząco i ten stosowany absurd przytłacza. Na szczęście, jakkolwiek dwuznacznie to brzmi, autorka w odpowiednich miejscach wprowadza kolejne zbrodnie. Gdy dochodzi do śmierci pierwszego z uczestników wycieczki, pozostali uznają go za nieszczęśliwy wypadek, ot, głupota człowieka, ale my wiemy, że to działanie kogoś z grupy. Kogo? Nie wiadomo. Co ciekawe, mimo, iż dochodzi do kolejnych morderstw, czy raczej tragicznych wypadków, żaden z turystów nie chce wracać do kraju. Muszę pochwalić p. Rumin za pomysł na rozwiązanie zagadki. Zgrabny i trudny do odgadnięcia. Nie powstydziłby się go żaden szanowany autor kryminałów. Intryga na miarę A. Christie. Kryminał jest tu jednak bardziej tłem wydarzeń niż odwrotnie, ale taka jest domena komedii kryminalnych. Mamy się śmiać i tu się niewątpliwie śmiejemy.

Autorka wykreowała bardzo ciekawych bohaterów. Żaden z nich nie wydaje się winny, a więc każdy jest podejrzany. Do tego nie sposób nie wspomnieć bohatera zbiorowego, czyli Polaków wypoczywających za granicą, których Aleksandra Rumin w swojej powieści nie oszczędzała. Dużo  celnie sportretowanych zjawisk wywołało we mnie szczery śmiech. Przerysowane sytuacje nie powinny nikogo urazić, trzeba się do nich odnieść z odpowiednim dystansem.

"Zbrodnię po irlandzku" czyta się szybko i z ciekawością. Mogę polecić ją, jako idealną książkę na lato dla wielbicieli niezobowiązującej lektury i lekkiej czytelniczej przyjemności. Wydarzenia bawią, absurd goni absurd, a ich przesyt przerywany jest kolejnymi zbrodniami. Irlandia przedstawiona przez autorkę nie zachęca, wręcz odstręcza, ale jako miejsce zbrodni nadaje się idealnie. Autorka potrafiła zaciekawić mnie wydarzeniami i zaskoczyć rozwiązaniem zagadki. Jednak tak jak życie akademickie i fabuła "Zbrodni i Karasia" podobały mi się BARDZO, tak w "Zbrodni..." trochę się męczyłam. Miejscami było za dużo absurdu, który był bardziej absurdalny niż śmieszny. Całościowo, jednak dobrze się bawiłam, więc wystawiam ocenę dobrą+ :)

Inne książki Aleksandry Rumin:
Zbrodnia i Karaś - Aleksandra Rumin

marca 13, 2019

Zbrodnia i Karaś - Aleksandra Rumin

Książki są takim cudownym tworem, który wzbudza cały szereg emocji. Dzięki nim wzruszamy się i płaczemy, denerwujemy się i złorzeczymy, współczujemy i mamy nadzieję. I to są piękne emocje, oczyszczające, ale równie cudowne są te książki, dzięki którym śmiejemy się, a cały nasz świat, dzięki tym 200/300/400 stronom zamkniętym w kolorowej okładce, rozjaśnia się jak niebo w bezchmurny wiosenny dzień. Takiego czytelniczego, wiosennego orzeźwienie doznałam dzięki książce Aleksandry Rumin "Zbrodnia i Karaś".